الطّبري ، التّاريخ ، 5 / 447 / مثله ابن كثير ، البداية والنّهاية ، 8 / 186 ؛ الأمين ، أعيان الشّيعة ، 1 / 608 قتله سعد بن عمرو بن نُفَيل الأزديّ . « 1 » الطّبري ، التّاريخ ، 5 / 468 / مثله ابن الأثير ، الكامل ، 3 / 302 حدّثني أحمد بن عيسى ، قال : حدّثنا الحسين بن نصر ، قال : حدّثنا أبي ، قال : حدّثنا عمر بن سعيد ، عن أبي مخنف ، عن سليمان بن أبي راشد ، عن حميد بن مسلم ، قال : خرج إلينا غلام كأنّ وجهه شقّة قمر في يده السّيف وعليه قميص وإزار ونعلان « 2 » قد انقطع شسع « 3 » أحدهما « 4 » ، ما أنسى أنّها اليسرى « 3 » ، فقال عمرو بن سعيد بن نفيل الأزديّ : واللَّه لأشدّنّ عليه ، فقلت له : سبحان اللَّه وما تريد إلى « 5 » ذلك ، يكفيك قتله هؤلاء الّذين تراهم قد احتوشوه من كلّ جانب . قال : واللَّه لأشدّنّ عليه « 6 » . فما ولّى وجهه حتّى ضرب رأس

--> - نمىكنم كه بند چپ بود . گويد : عمرو بن سعد بن نفيل ازدى به من گفت : « به خدا به أو حمله مىبرم . » گفتمش : « سبحان اللَّه ! از اين‌كار چه مىخواهى ؟ همين كسان كه مىبينى در ميانشان گرفته‌اند ، تو را بس . » گفت : « به خدا به أو حمله مىبرم . » وحمله برد وپس نيامد تا سر أو را با شمشير بزد كه پسر به رو درافتاد وگفت : « عمو جانم ! » گويد : حسين چون عقاب برجست وهمانند شيرى خشمگين حمله آورد وعمرو را با شمشير بزد كه دست خود را حايل شمشير كرد از زير مرفق قطع شد وبانگ زد وعقب رفت . گويد : تنى چند از سواران مردم كوفه حمله آوردند كه عمرو را از دست حسين رهايى دهند . اسبان رو به عمرو آوردند وسم‌هاى آن‌ها به حركت آمد واسبان وسواران جولان كردند وأو را لگدمال كردند تا جان داد . پاينده ، ترجمهء تاريخ طبري ، 7 / 3053 - 3054 ( 1 ) - سعد بن عمرو بن نفيل ازدى أو را كشت . پاينده ، ترجمهء تاريخ طبري ، 7 / 3083 ( 2 ) - [ زاد في إبصار العين : فمشى يضرب بسيفه فانقطع ] . ( 3 - 3 ) [ في إبصار العين وذخيرة الدّارين : إحدى نعليه ولا أنسى أنّها كانت اليسرى ، فوقف ليشدّها ] . ( 4 ) - [ نفس المهموم : إحداهما ] . ( 5 ) - [ في إبصار العين وذخيرة الدّارين : بذلك ] . ( 6 ) - [ زاد في نفس المهموم : فشدّ عليه ] .